این روزها که تب شایعه داغ داغ است و هر کس برای خودش یک پا نظریه پرداز است و همه علامه ی دهرند و از رطب و یابس مطلع، هر جا که بحثی می شود؛ در سکوت خودم یاد درسی از استادم می افتم که می گفت: «کوزه یا خالی است، یا پر است یا نیمه، اگر خالی باشد یا پر از آب، تکانش بدهی صدایش درنمی آید، اما اگر مقدار کمی آب ته کوزه باشد … جنبه ی کوچک ترین تکان را هم ندارد و مدام سر و صدایش در گوش اطرافیان است.»

این را من باب فرمایش برادرم عرض کردم که ما خالی خالی هستیم که کاری با این لجبازی ها نداریم؛ اما سعی داریم در اولین فرصت، مرحله ی نیمه بودن و ذلیل شایعات بودن را بی سر و صدا رد کنیم و به پر بودن برسیم.

آیا مقدمات تکلیف از نظر شما چیز دیگری است؟