قدیمتر، بچه که بودیم؛ کوچه خلوت بود. خیلی زمینها هنوز ساخته نشدهبود و اطراف،
خاکی بود. با این حال، باغچه ها پر رونق بود. بهار که نزدیک میشد، انواع گل های
رنگی بود که کوچه را معطر می کرد. بیشتر از همه هم تصویر بنفشهها در خاطرم مانده.

امروز
اما، کوچه پر است از خانههای رنگارنگ و آدمهای زرنگ! بهار هم رسیده و بساطش را
پهن کرده، ولی خبری از گلهایی که جلوی خانهها ظاهر میشد نیست؛ انگار دیگر کسی
مثل قبل، رنگ سبز بهار را دوست ندارد. کسی حاضر نیست وقتی برای کاشتن چند شاخه گل
جلوی خانهاش، صرف کند.
