|
|
یکی از |
|
||||
داشتم ترجمهی « لهوف سید ابن طاووس » می خوندم. فکر میکنم مقتل خوندن، بیشتر
از شنیدن اشعار و داستانهای عاشقانه و جوون پسند بعضی علما که اسم خودشون رو
گذاشتن « مداح اهلبیت » آدم رو بامعرفت می کنه نسبت به مصائب ائمه. عزاداری هم
عزاداری های قدیم. این روزا دسته راهانداختن ما شده کارناوال عزا. تنها چیزی
که مهم نیست عزاداریه. اصلا نمیشه مقایسه کرد کسی رو که امام حسین رو با مقاتل
معتبر و اشعار محتشم درک کرده با کسی که امام حسین رو با نوارهای مداحی شناخته!
خداییش محتوای این بند رو میشه با
محتوای تمام نوارهای مداحان فعلی مقایسه کرد؟!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
خیلی سخته توی تهران جایی پیدا کنی که هنوز بدعت توی عزاداریش وارد نشده باشه.
خیلی کمه مداحی که به خاطر امام حسین مداحی کنه و چشمش به دست مردم و پاکت و
این حرفا نباشه. خیلی کمه مداحی که اگه براش آژانس نگیری فحشت نده. خیلی کمه
مداحی که به خودش جرأت نده اگه یه چیزی رو نمی دونه وسط مداحی فتوا نده.
مداح ائمه باید یه خرده رفتار و اخلاقش بهشون نزدیک باشه. من درک نمی کنم که
چرا بعضی مداحها اگه کم پول بدی نمیان بخونن؟ چرا بعضی مداح ها ماشین آخرین
مدل دارن. چطور روشون میشه از خار و بیابون بخونن و بعد برن سوار ماشین . . .
ای
بابا . . . سخت نگیر . . .
وصله:
یادش به خیر . . . قدیم
Loading ...
